DAVO 3 NIEUWS
Indeling seizoen 2007-2008  6e klasse AF

WWV 2
AZC 3
ABS 5
de Gazelle 3
Kon. UD 5
Sp. Overwetering 4
Sp. Deventer 2
RDC 6
Colmschate 5
Schalkhaar 7
Helios 4
Davo 3
Vriendschappelijke wedstrijd zondag 19 augustus

Davo 3 - Davo 4        8-3
Vriendschappelijke wedstrijd zondag 02 september

Davo 3 - WWV 3        2-2


Vriendschappelijke wedstrijd zondag 26 augustus


Davo 2 - Davo 3      4-5
Zondag 30 september : wedstrijdverslag Schalkhaar 7 - Davo 3   : 2-4

Zondagmorgen in alle vroegte besloot ik, Mike Snoei - trainer van Go Ahead Eagles, af te reizen naar het fonkelnieuwe complex van SV Schalkhaar. In Deventer wordt volop gesproken over het Davo Drie-Team dat vele voetballiefhebbers verbaasd met zeer aansprekende resultaten. Misschien kon ik nog wat van deze jongens afkijken m.b.t. de later op de dag te spelen wedstrijd Go Ahead Eagles - FC Zwolle, een wedstrijd die door de rood-gelen gewonnen MOEST worden! In de competitie had het Davo Drie-Team haar eerste drie wedstrijden al gewonnen en was er een klein gaatje geslagen met de hongerige achtervolgers.
Ondanks zware personele problemen, stonden de blauw-roden toch met 11 man op het kunstgras. Ik was benieuwd hoe de balvirtuozen van Davo op deze ondergrond zouden spelen. In een ouderwetse 4-3-3 opstelling die doet denken aan de opstelling van Go Ahead Eagles, werd er om stipt 09.30 uur afgetrapt. Het begin van de blauw-roden was veel te slap en de eerste aantekening verdween trillend in mijn notitieblok. Een achterstand kon niet lang uitblijven en, inderdaad, al snel stond er een 1-0 voorsprong voor SV Schalkaar op het electronische scorebord. Een naar visioen schoot direct door mijn hoofd, Go Ahead Eagles zou toch ook niet te slap aan de derby beginnen en een achterstand te verwerken krijgen? Vol spanning keek ik hoe de Davo-boys met deze tegenslag zouden omgaan. Vol trots zag ik dat de brede ruggen gerecht werden en dat SV Schalkhaar teruggedrongen werd. Al snel viel de gelijkmaker door Eddy Clement (wie anders?) na een prachtige aanval. Hierna stond één speler van Davo op, een speler waarvan niemand wist dat hij deze kwaliteiten had. Good old Menno Visscher nam een hoekschop en deze draaide boven de grabbelende handen van de Schalkhaar-keeper ineens in het doel. 1-2 voor Davo en met deze stand werd ook de rust bereikt.
Na de rust stond diezelfde Menno Visscher aan de basis van nog een prachtige aanval! Met een sublieme steekpass gevolgd door het bekende Menno-hupje werd Hans Bongers diep gestuurd die alleen voor de keeper geen zenuwen kende (waarschijnlijk door zwaar alcoholgebruik de avond ervoor) en de 1-3 liet aantekenen. Niet veel later gooide Davo de wedstrijd definitief in het slot met weer een goal van Hans Bongers, 1-4. Wat hoopte ik dat mijn Eaglesspelers dit later op de dag ook voor elkaar konden krijgen. Vlak voor tijd kreeg SV Schalkhaar nog een penalty die benut werd, einduitslag SV Schalkhaar 7 - Davo 3: 2-4. De vierde overwinning van het Davo Drie-Team was een feit en dat is toch niet slecht als je bedenkt dat een aantal spelers al op een respectable leeftijd zijn aanbelandt. De rollators, rolletjes Kukident en tickets voor de Zonnebloemboot waren na afloop in de kleedkamer het gesprek van de dag.
Ik wist dat het ook goed ging komen met mijn prachtige Go Ahead Eagles. De Davo-boys lieten me zien hoe je een wedstrijd wint en later op de dag ging Zwolle met 3-1 over de knie, klits, klets, klander, van het ene billetje op de ander!
Volgende week wacht voor Davo-3 de eerste topper. Thuis wordt er gespeeld tegen De Gazelle 3, een team om, gezien de goede resultaten, rekening mee te houden.
Rest mij nog te schrijven dat de pluim van deze week naar good old Menno Visscher gaat! Vooral doooooorgaaaaaan zou Berry Stevens zeggen!
Gegroet en tot het volgende verslag!
Mike Snoei, hoofdtrainer Go Ahead Eagles
Zondag 07 oktober : wedstrijdverslag Davo 3 - de Gazelle 3  : 1-4

Zondagmiddag 7 oktober 2007 was het weer zo ver. De niet meer zo jonge roodblauwe helden van Davo 3, koploper na 4 gewonnen wedstrijden betraden het veld tegen buurman De Gazelle 3, die 3 verliespunten minder hadden dan wij, de trotse koploper. Een heuse topper dus. Omdat Davo 3 met 8 man stond werden snel nog 3 spelers van het tweede geronseld, die ondanks dat ze al een hele wedstrijd in de benen hadden bereid waren met ons mee te spelen. Na een goed begin, waarin mooi werd gecombineerd kwam Davo 3 via een slimme steekpass van achteruit en een keihard schot vanaf de 16 van (uiteraard) Eddie op een 1-0 voorsprong. Daarna werden we mede vanwege de vermoeidheid bij een deel van ons team en het gebrek aan wisselspelers naar achteren gedrongen. Enkele zeer goede reddingen van Edwin hielden ons nog op de been, maar een zeer goed geplaatste kopbal betekende in de eerste helft toch 1-1. Gazelle probeerde door te drukken, maar gelukkig haalden we zonder verdere schade de tweede helft. Gazelle ging na de rust verder waar ze in de eerste helft waren geëindigd. Aanval na aanval rolde op Edwin en onze achterhoede af. Niet de trefzekerheid van tegenstanders aanvallers, maar twee ongelukkige eigen goals deden ons de das om, waarna we een verloren wedstrijd speelden. Dat uiteindelijk de 1-4 nog werd gescoord deed niet meer ter zake. De eerste nederlaag van dit seizoen was een feit. Nogmaals dank aan onze spelers van het tweede voor hun bereidheid met ons mee te doen.
Mvg
Stephan Hammink (op verzoek van Michael van Dijk)


Zondag 14 oktober : wedstrijdverslag Colmschate 5 - Davo 3 : 2-1

Ik, Mike Snoei, trainer van het roemruchte Go Ahead Eagles uit Deventer, besloot afgelopen zondag maar weer eens een kijkje te nemen bij de boys van Davo. Mijn jongens hadden vrijdagavond al knap drie punten uit Leeuwarden meegenomen en na de nederlaag van verleden week, was ik meer dan benieuwd hoe Davo-3 de draad zou oppakken. In alle vroegte aangekomen bleek Davo-3 precies 11 spelers te hebben waarvan Eric Willems door een opspelende blessure eigenlijk niet wilde spelen. Dat het met de teamspirit wel goed zit, bleek uit het feit dat Eric toch zijn voetbalschoenen aantrok en zijn elftalgenoten niet in de steek liet. In een heerlijk najaarszonnetje begon de wedstrijd met een indrukwekkende minuut stilte door het overlijden van een lid van SV Colmschate. In het eerste deel van de wedstrijd was Colmschate de bovenliggende partij al probeerde Davo er regelmatig uit te komen om het vijandelijke doel te bestoken. Helaas, helaas, het noodlot sloeg toe want Martin de Groot moest er met een knieblessure af. Het gekraak in de knie was tot op de velden van Kon. U.D. te horen. Met 10 spelers moest Davo verder en het zou er niet makkelijker op worden. Al snel kwam Colmschate op voorsprong. Na een indraaiende vrije trap van Colmschate, kreeg Michael van Dijk de bal ongelukkig op zijn been en tergend langzaam rolde de bal richting het verlaten doel. Een speler van Colmschate hoefde er alleen nog maar tegenaan te lopen en dit gebeurde dan ook. 1-0 voor Colmschate in een overigens zeer sportieve wedstrijd. Met maar 10 man op het veld nu ook op achterstand, hoe zou het Davo Drie-Team dit oppakken. Het antwoord liet niet lang op zich wachten. Eddy Clement (wie anders?) zag twee weken geleden Menno Visscher een hoekschop ineens in het doel schieten en dacht "dat kan ik ook!". Met een mooie curve verdween de corner ineens in het doel en de stand was weer rechtgetrokken. Ik moest een traantje van ontroering wegpinken, wat een heldenteam dat Davo-3. Met een 1-1 ruststand werden de vuile kleedkamers opgezocht. Na rust kwam Davo meer en meer onder druk te staan en konden de voorwaartsen niet meer bereikt worden. Het piepte en kraakte en doordat Ron Brussaard per ongeluk een bal van richting veranderde, stond er ineens een speler van Colmschate alleen voor keeper Edwin Roelvink. Hij faalde niet en de 2-1 was een feit. Davo ging va banque spelen en door een paar corners werd er nog wel wat gevaar gesticht maar de gelijkmaker viel niet meer. Er is gevochten als leeuwen maar door de ondertalsituatie was een beter resultaat niet mogelijk. Het is te hopen dat de blessure van Martin de Groot meevalt anders beginnen de personele problemen echt serieus te worden.
De pluim van deze week geef ik deze week aan twee spelers: aan Eric Willems die zeer geconcentreerd verdedigde en aan Hans Bongers die als een jonge hinde over de groene weide galoppeerde.
Volgende week zijn de boys vrij en kunnen de wonden gelikt worden en de batterij weer opgeladen worden.
Over twee weken ben ik zeker weer van de partij om hopelijk weer iets van Davo-3 te kunnen leren wat ik kan overbrengen op de selectie van Go Ahead Eagles.
Rood-gele groet,
Mike Snoei, hoofdtrainer Go Ahead Eagles
Zondag 28 oktober : wedstrijdverslag Davo 3 - ABS 5 : 2-2
 
Nadat mijn jongens afgelopen vrijdag drie hele belangrijke punten hadden meegenomen uit Haarlem, ging ik zondagmorgen vol verwachting (de Sint is namelijk in aantocht) naar het knusse Davo-complex waar Davo-3 het op moest nemen tegen koploper ABS-5, een elftal voornamelijk bestaande uit oud-eerste-elftalspelers. Ik was verheugd te zien dat de personele problemen tot het verleden lijken te horen want Davo mocht 2 "nieuwe" spelers begroeten, Alexander van de Belt en Albert Matitaputy. In het begin van deze topper ging de wedstrijd redelijk gelijk op al viel het op dat de ABS-spelers elkaar makkelijker vonden dan de Davo-boys. Vooral de inschuivende laatste man bleef een bijna niet op te lossen probleem voor het Davo-middenveld. Nadat de eerste stofwolken waren opgetrokken, stuurde Roy Moespot Michael van Dijk weg die alleen opstoomde naar de ABS-goalie. Helaas had hij door overmatig Wodkagebruik het vizier niet op scherp staan en schoot hij de bal op de keeper. Gelukkig had Roy Moespot op zaterdagavond alleen sportdrankjes gedronken en zo stond hij op de juiste plaats om de rebound feilloos binnen te schieten. 1-0 voor Davo-3 en het massaal aanwezige publiek (alleen Stephan Westervoorde ;-)) stond op de banken. Hierna werd Davo stevig achteruit gedrukt en hield de goed keepende Edwin Roelvink zijn doel schoon (de door Alexander gegeven bezem en zwabber kwamen goed van pas). Met een 1-0 voorsprong werd de rust bereikt, ik had tranen in mijn ogen van ontroering door de vechtlust van de Davo-spelers en ging genieten van een lekker warm kopje koffie.
Na de pauze kwamen beide teams onveranderd uit de kleedkamers. Daar waar bij de Davo-spelers van vermoeidheid de groeven in het gezicht stonden, trappelden de ABS-spelers alweer als jonge hinden op de heerlijke grasmat van het eerste veld. Vanaf het fluitsignaal van de prima fluitende Harry Bosch kwam Davo weer onder druk te liggen en was het vrouwen en kinderen eerst. Weer kwam Davo een paar keer goed weg. Na een minuut of twintig kreeg Davo een corner die door Eddy Clement (wie anders) uitstekend bij de tweede paal indraaide. Michael van Dijk wilde nog bukken om een scheel hoofdpijntje te voorkomen maar besloot toch het luchtduel aan te gaan waarna hij steenhard de 2-0 binnenkopte. Onverdiend gezien het uitstekende spel van ABS maar het dolenthousiaste publiek (lees Stephan Westervoorde) maalde daar niet om. Helaas, helaas, binnen 2 minuten kopte ook ABS een corner binnen en werd het weer billenknijpen voor de blauw-rode brigade, 2-1. Aan voetballen werd bijna niet meer toegekomen en de ene na de andere aanvalsgolf rolde op het Davo-doel af. Alles piepte en kraakte maar met kunst en vliegwerk bleven de boys overeind. Ongeveer 10 minuten voor het einde gebeurde dan waar iedereen angst voor had. Een schot van een ABS-speler viel per ongeluk via het boerenhoofd van een andere ABS-speler voor de voeten van een volledig vrijstaande ABS-speler die de bal beheerst voorgaf waarna het 2-2 stond. Nu moesten de Davo-spelers aantonen uit het juiste hout gesneden te zijn om in ieder geval nog een punt aan deze wedstrijd over te houden. Vlak voor tijd stoomde Roy Moespot op richting het vijandelijke doel en zijn ziedende schot scheerde langs de voor Davo verkeerde kant van de paal.
Einduitslag 2-2 en Davo had een dubbelzijdig gevoel. 2-0 voor gestaan en toch maar 1 puntje tegen een tegenstander die veel beter was. Ik, Mike Snoei, heb met mijn videocamera de wedstrijd opgenomen en zal deze wedstrijd aan de Eaglesselectie laten zien en daarbij vertellen hoe je moet knokken als de tegenstander beter is. De pluim van deze week gaat naar het hele elftal. Er is gevochten als leeuwen (het bezoekje aan Circus Renz was goud waard) en werkelijk niemand verzaakte. Albert en Alexander debuteerden prima en zullen vandaag op zeker een zeurende spierpijn hebben.
Volgende week wordt het een vroegertje voor Davo-3 want al om 09.30 uur wordt er gespeeld tegen RDC-6. Ik zal er zeker weer bij zijn want leerzaam zijn de wedstrijden van Davo-3 en ze zijn een voorbeeld voor de voltallige Go Ahead Eagles-selectie.
Mannen van Davo (en ook ABS), bedankt dat ik toeschouwer mocht zijn van zo'n meeslepend voetbalgevecht.
Rood-gele groet,
Mike Snoei, hoofdtrainer Go Ahead Eagles
Zondag 04 november : wedstrijdverslag RDC 6 - Davo 3    2-3

Na het spektakelstuk van mijn eigen jongens afgelopen vrijdag waarbij we in de 94-ste en 95-ste minuut een achterstand van 0-1 ombogen in een niet meer verwachtte 2-1 overwinning, reisde ik zondagmorgen met gepaste trots af naar Borgele waar mijn helden van Davo-3 het op moesten nemen tegen RDC 6. RDC 6 is een tegenstander om rekening mee te houden want met een topschutter als Maarten Gerritsen in de gelederen, is bijna iedere kans een goal. Voorzichtigheid geboden dus!
Aangekomen op het complex van RDC zag ik dat de Davo-boys precies 11 spelers hadden en dit beloofde dus een zware wedstrijd te worden hopelijk zonder geblesseerde uitvallers. Gelukkig versterkte Dennis Vrieze de blauw-rode gelederen waardoor er met 11 spelers aan de aftrap werd verschenen. Op het eerste veld (waar we helemaal niet hadden mogen spelen, foutje van de warrige scheidsrechter) werd door RDC afgetrapt en direct nam Davo het heft in handen. De bal ging door alle gelederen en RDC werd met regelmaat van het kastje naar de welbekende muur gespeeld. Een doelpunt voor de blauw-rode helden kon niet lang uitblijven en na een minuut of 25 was door de meer dan verdiende 0-1 voor Davo, doelpuntenmaker Albert "de stofzuiger" Matitaputy. Helaas, helaas, net als verleden week in de kraker tegen ABS, werd de voorsprong niet lang vastgehouden. Een slappe inzet werd door Edwin "gehaktbal" Roelvink verkeerd beoordeeld en de losgelaten bal werd simpel door de wel heel lange RDC spits (ruim 205 centimeters schoon aan de haak) in het doel geschoten. Doordat veel Davo-3 spelers afgelopen vrijdag mijn Go Ahead Eagles hadden zien spelen en knokken, wist ik dat het nu een peulenschilletje zou zijn om de mouwen nog eens flink op te stropen. Na een hele mooie aanval waarbij Eddy "wie anders" Klement Roy "de alleskunner" Moespot schitterend wegstuurde, schoof Roy heel beheerst de 1-2 binnen. Ik moest van ontroering even een traantje wegpinken, wat een aanval en wat een spelvreugde bij dat gekke Davo-3. Helaas, helaas, Menno "de huppelaar" Visscher was even met zijn gedachten bij zijn bezoekje aan Intratuin en hij schoof de bal zo in de voeten van een RDC-speler die daar wel raad mee wist, 2-2. De scheidsrechter, niet meer de jongste maar toch respect dat hij deze wedstrijd floot, volhardde in het fluiten van deze wedstrijd vanuit de middencirkel. Davo speelde nog met de gedachte hem een klapstoeltje aan te bieden, 90 minuten in de middencirkel staan valt op zo'n leeftijd niet mee. Dennis Vrieze werd binnen de 16-meter gevloerd maar de scheids stond in de middencirkel net naar de langsvliegende duiven te kijken. Zo werd de ruststand van 2-2 bereikt en daar kon en mocht Davo-3 niet tevreden mee zijn. In de kleedkamer werden nog even de puntjes op de i gezet en vol goede moed werd begonnen aan de tweede helft. Ik weet niet wat de Davo-boys in de thee hebben gedaan, maar ze startten meer dan furieus. Circus Boltini zou verbleken bij alle trucs die Davo-3 uit de heupen schudde. De ene na de andere weergaloze aanval rolde op de arme RDC-goalie af, maar helaas had deze corpulente keeper het geluk wel heel erg aan zijn zijde. Ballen vlogen op paal, lat of de spekbillen van deze keeper. Met nog een minuut of 15 te gaan straalde het ongeloof van het maar niet maken van de derde treffer, van de Davo-spelers af. Marcel "die grote, blonde ho......" Kraan zat er zwaar door heen, de prima spelende Stephan "de onverstaanbare" Hammink kon steeds minder frequent opstomen, Hans "Kin Laden" Bongers reageerde steeds te laat op de steekballetjes en zo leek het erop dat het niet meer zou lukken om de verdiende 2-3 te maken. Maar toen was daar ineens Roy Moespot. Die gast loopt volgens mij zonder zweetdruppel twee keer de marathon van New York uit waarna hij zijn lieftallige vriendin dezelfde nacht in een vijf uur durende sessie nog even bemind. Met een prachtige treffer liet hij de 2-3 aantekenen (zijn tweede goal deze wedstrijd) en nu was ik zeer benieuwd wat het strijdplan van Davo-3 zou gaan worden. Blijven aanvallen of vanuit de verdediging gaan spelen. Er werd besloten om vanuit de verdediging te gaan spelen en via counters de RDC-ers pijn te doen. RDC besloot over te gaan tot een alles of niets offensief en vele ballen werden hoog in de 16-meter gepompt. Redelijk makkelijk bleeft Davo overeind al hadden ze geluk dat Roelvink zijn foutje goed maakte door een paar keer goed te redden en dat enkele schoten van Gerritsen nog net geblokt konden worden. Diep in blessuretijd vond er nog een wonderlijk moment plaats. Menno "de huppelaar" Visscher stond na een afgeslagen corner nog bij de paal (nee, niet die tussen zijn navel en zijn knie) en een RDC-speler knalde als Ronald Koeman in zijn beste jaren, een bal verwoestend hard richting kruising. Edwin Roelvink was al gezien en Menno zag een projectiel op hem afkomen. Als in zijn beste jaren besloot hij niet te bukken maar de bal met zijn wang (ja, je leest het goed) over de doellat te werken. De scheidsrechter, die weer drukker in de weer was met de duiven dan met de wedstrijd, hoorde vanuit de middencirkel alleen de doffe dreun van de bal op Menno's wang en besloot een penalty te geven. Nu waren de rapen gaar en, zoals het hoort, namen de Davo-spelers het voor elkaar op en werd de scheidsrechter omgeven door ziedende Davo-spelers. De scheidsrechter, zo geschrokken van het fanatisme van de Davo-spelers, draaide zijn beslissing terug en gaf een stuiterbal en later gewoon een doeltrap voor Davo. Excuses werden aangeboden en geaccepteerd door de scheidsrechter en hij verrichte één van zijn weinige goede daden van vandaag door af te fluiten. Dansende spelers op het veld, de wave over de tribune, Bengaals vuurwerk, Menno die al dacht aan zijn welverdiende portie Babi Pang Wang later op de avond, heerlijke ontladen en vergelijkbaar met de taferelen afgelopen vrijdag in die kolkende Adelaarshorst!
Ik heb genoten deze zondagmorgen en feliciteer hierbij van harte het hele Davo-3 team. De pluim van deze week gaat naar 2 spelers, te weten Albert Matitaputy en Roy Moespot al verdient eigenlijk het hele elftal een groot compliment. Dennis Vrieze bedankt voor je tomeloze inzet, je bent de volgende keer van harte welkom om nog eens een wedstrijd met het Davo-Drie-Team mee te spelen.
Rood-gele groet van een apetrotse,
Mike Snoei, hoofdtrainer Go Ahead Eagles
Zondag 18 november : Davo 3 - Sp. Deventer 2    1-1

Met nog steeds de pest in mijn lijf door de onnodige nederlaag van mijn Go Ahead Eagles in Eindhoven, besloot ik zondagmiddag weer eens te gaan kijken bij de helden van Davo-3. Aangekomen op het knusse Davo-complex zag ik de spelers van Sportclub Deventer al warmlopen en zaten de Davo-spelers nog met een sigaret op de lip aan een kopje koffie in de warme kantine. Na de ranglijst eens even bekeken te hebben, zag ik dat Davo het op moest nemen tegen de trotse koploper. Dat het een zware kluif zou gaan worden stond als een paal boven water. Om stipt 12.15 uur besloot ik naar buiten te gaan waar een snijdende kou de aanwezigen deed rillen. Onder toeziend oog van arbiter Ali mocht Davo aftrappen. Dit was direct één van de weinige dingen die goed gingen deze zondag. Het zeer jeugdige Sportclub Deventer combineerde dat het een lieve lust was en Davo kon alleen lijdzaam toezien hoe de jonge honden op alle fronten beter waren. Na een minuut of tien gebeurde wat het massaal opgekomen publiek al lang zag aankomen, de meer dan verdiende 0-1 voor Sportclub Deventer. Hierna mocht Davo keeper Edwin Roelvink bedanken dat het slechts 0-1 bleef in de eerste helft. In de rust werd er door de Davo-spelers gezellig gekeuveld over sex, alcohol, Bartje en meer mannenpraat. De tweede helft ging verder waar de eerste helft was geeindigd, een spervuur van aanvallen op het Davo-doel. Het piepte en kraakte aan alle kanten maar Sportclub Deventer wist maar niet de bevrijdende 0-2 te maken. Roy Moespot, de slimme rakker, had goed gezien dat de keeper van Sportclub Deventer snel zijn goal uitkwam bij spaarzame aanvallen van Davo. Ongeveer 10 minuten voor tijd vloog er een bal over de linksback van Sportclub Deventer en Roy mocht alleen op de keeper af. Dit buitenkansje was aan Roy wel besteed want uiterst beheerst schoof hij de bal van een meter of 25 langs de uit zijn doel stormende goalie. Het publiek langs de lijn zette de polonaise in, vuurwerk werd ontstoken en in de dugout omhelsden de reservespelers elkaar innig. Ik was zeer benieuwd wat er nu op het veld ging gebeuren. Was Sportclub Deventer mentaal geknakt of konden ze zich over deze tegenslag heen zetten? Het antwoord laat zich al raden want Davo werd direct weer met de rug tegen de muur gezet en de ene na de andere aanval rolde op het Davo-doel af. Edwin Roelvink gaf echter geen krimp en solliciteerde nadrukkelijk naar een basisplaats in het eerste elftal. Wat een reflexen, wat een souplesse, wat een talent! Met een spaarzame counter scoorde Davo nog bijna de zeer onverdiende 2-1. Eddy "wie anders" Klement stond al twee wedstrijden droog (in de slaapkamer is dit zeker niet het geval!!) en had zich onsterfelijk kunnen maken door vrij voor de keeper de 2-1 te scoren. Helaas zag hij de mee opgekomen Roy over het hoofd en schoot Eddy de bal op de keeper. Scheidrechter Ali had blauwe lippen van de kou en vond het welletjes. Einduitslag 1-1 en Davo-3 blijft meedoen in de top van het klassement!
De pluim van deze week gaat deze week naar Edwin Roelvink die na afloop in de kantine weer zoveel praatjes had dat onze oren nu nog suizen!
Volgende week is Davo-3 vrij en dat komt goed uit omdat Stephan, Hans, Marcel en Michael een Heerenuitje met overnachting hebben.
Davo-3, bedankt dat jullie ervoor gezorgd hebben dat mijn kater na het verlies van de Eagles een beetje minder geworden is.
Rood-gele groet,
Mike Snoei, hoofdtrainer Go Ahead Eagles
Zondag 02 december : Davo 3 - WWV 2    2-1

Regen en wind teisterden de ruiten van mijn woning. De nederlaag tegen FC Den Bosch zorgde voor een rothumeur en de zondagmorgen begon in mineur. Om de kater enigszins weg te spoelen, besloot ik af te reizen naar dat gezellige Davo-compex aan de Rielerenk. De blauw-rode helden moesten het opnemen tegen WWV 2, geen hoogvlieger maar toch een tegenstander om rekening mee te houden. Op het moment dat de spelers kleumend het veld op kwamen, begon het hard te regenen en te waaien. Ik besloot om lekker in de kantine te blijven en vanachter het raam de wedstrijd te aanschouwen. De wedstrijd, onder leiding van de goed fluitende Harry Bosch, begon en Davo was vanaf de eerste minuut de bovenliggende partij. WWV kwam er af en toe via de counter uit maar het grootste gedeelte van de eerste helft stonden ze met de rug tegen de muur. Het sambavoetbal van Davo verwarmde mijn hart en het leven zag er weer wat beter uit. Na een mooie pass vanuit het middenveld belandde de bal via de talentvolle keeper van WWV voor de voeten van Eddy "wie anders" Clement en hij wist wel raad met het buitenkansje. Beheerst schoof hij de bal in het lege doel en zo stond het Davo Drie-Team op een verdiende 1-0 voorsprong. Hierna verzuimde Davo WWV de nekslag uit te delen en de bevrijdende 2-0 bleef uit. Bij één van de spaarzame counters omzeilde de spits van WWV handig de buitenspelval en alleen voor Edwin Roelvink maakt hij geen fout, 1-1 en Davo was weer terug bij af. Als verzopen jonge katjes werden de warme kleedkamers opgezocht en tijdens de thee kwam Eddy "wie anders" Clement met een leuk voorstel. Het Davo Drie-Team kan in februari in Italië een oefenwedstrijd spelen tegen een Italiaans team. Dit voorstel was niet voor dovemansoren bestemd en iedereen dacht al aan de lekkere pizza's, grappa, ravioli en mooie Italiaanse dames. Menno zag zichzelf al in een lekker hotelbed liggen, pizzaatje in de linkerhand, grappaatje in de rechterhand en Sabrina op schoot. Wordt ongetwijfeld vervolgt! De tweede helft begon en op het zompige veld begon WWV fysieker te spelen en slidingen van 20 meter waren meer regel dan uitzondering. Davo besloot dat hij tijd werd om ook meer fysiek in het spel te gooien en Marcel 'die grote blonde ho....." Kraan liet een WWV-er een mooie salto maken. Het uitzinnige publiek hield de bordjes omhoog en de salto werd met een 9.6 beoordeeld. Marcel fluisterde de WWV-speler nog in het oor dat hij net een wijf was. Dat was tegen het verkeerde been en Marcel kreeg diverse opmerkingen om zijn oren dat zijn broekje zo hoog zat. Zijn nieuwe rol als grote blonde ho.. neemt hij wel heel serieus. Hierna besloot Michael "Hans van Willegenburg" van Dijk bij een corner eens wat fysiek in de strijd te gooien en de WWV-aanvoerder stortte schreeuwend ter aarde. De toon was gezet en de wedstrijd werd harder en harder. Kansen waren er over en weer en een gelijkspel leek het maximaal haalbare vandaag. Vlak voor tijd werd Hans "Kin Laden" Bongers net buiten de 16-meter getorpedeerd waarna Davo een vrije trap mocht nemen. De Davo-luchtmacht verzamelde zich voor het doel wachtend op de voorzet. Menno "de koning van de assist" dacht daar anders over en slim tikte hij de bal naar Albert "Ramona" Matitaputy die snel een meter of 10 richting WWV-doel liep en de bal kiezelhard in het dak van de verbouwereerde WWV-goalie kegelde. In de kantine maakte ik een vreugdedansje en op het veld was het groot feest. Het uitzinnige publiek scandeerde "TIEN TIEN TIEN" en vanonder de paraplu's werden de Davo-boys toegezongen. Het werd billenknijpen (vooral Marcel Kraan is daar nu bedreven in) en Jonas "André van Duin" Niehaus haalde nog een bal van de eigen doellijn. Daar was dan eindelijk het verlossende fluitje van Harry Bosch en konden er weer drie kostbare punten aan het totaal worden bijgeschreven. Volgende week wacht een zware tegenstander en moet Davo laten zien dat ze terrecht titelkandidaat zijn.
De pluim van deze week gaat naar Marcel (de grote blonde ho..) Kraan die buffelde dat het een lieve lust was en een voorbeeld voor de rest van het team was!
De wedstrijd van volgende week is voor Davo-supporters alleen te bezoeken per verplichte buscombi. De bus vertrekt om 08.30 uur richting Olst en het is verboden alcoholische versnaperingen mee te nemen.
Rood-gele groet,
Mike Snoei, (nog) hoofdtrainer Go Ahead Eagles
Zondag 27 januari : Overwetering 4 - Davo 3     5-0

Zoals jullie allemaal weten ben ik volgend seizoen niet meer werkzaam bij de prachtige club Go Ahead Eagles. Omdat ik ook kind aan huis ben bij de wedstrijden van Davo-3, heb ik me voor het volgend seizoen aangemeld als trainer van dit getalenteerde team. Naast good old Marco van Benthem zal ik dus ook het derde team van Davo onder mijn hoede nemen. Zondagmorgen 07.40 uur, de wind gierde langs mijn huis en op blote voeten liepen ik over het koude laminaat. Zou de wedstrijd tegen SC Overwetering 4 doorgaan? Na meerdere telefoontjes bleek dat er gevoetbald zou gaan worden. Juichend sprong ik onder de douche en om iets over acht stapte ik in mijn bolide om af te reizen naar de zompige kleivelden van Overwetering. Aangekomen in het gezellige clubhuis aldaar, besloot ik om onder het genot van een dampend kopje koffie de stand er eens bij te pakken. De zenuwen gierden door mijn pezige lijf want er stond vandaag een heuse topper op het programma. Bij winst zou Davo mee blijven doen om het niet verwachte kampioenschap, bij verlies kunnen de titelaspiraties de kast in. Toen ik achter me keek, sloeg de schrik me om het hart. Om 09.15 uur zaten er nog maar 9 spelers van Davo aan de tafel waar Menno "lief-klein-konijntje" Visscher natuurlijk weer het hoogste woord had. Ook de tenues waren nog niet in het boerenland gearriveerd. Gelukkig kwam daar het verlossende bericht en bestond het team van Davo-3 deze morgen precies uit 11 spelers en waren ook de tenues aanwezig. De tegenstander had de beschikking over een heel arsenaal aan wisselspelers, als dit de Davo-boys maar niet op zou breken.
Onder aanvoering van de prima leidsman, begon de voor beide teams belangrijke wedstrijd. Brutaal nam Davo-3 het heft in handen en onder aanvoering van Albert en Roy waren de "oehs" en de "aahs" van het uitzinnige thuispubliek niet van de lucht. Wat kwam Davo-3 sterk uit de startblokken en wat werden de houterige Overweteringspelers van het kastje naar de welbekende muur getikt. Het spel kwam in de buurt van het spel van Dynamo Kiev in haar beste jaren. Helaas waren grote kansen niet aan Van Dijk, Clement en Moespot besteedt waardoor er met een NOEL-NOEL ruststand gerust werd. In de tweede helft zou het er op aan komen en het rijendik langs het veld staande Overwetering-publiek had er een hard hoofd in. SC Overwetering besloot rigoreus in te grijpen en gooide maar liefst 4 nieuwe krachten het veld in. Davo had helaas geen mogelijkheid tot wisselen anders was de nog benevelde Hans Bongers op zeker in de kleedkamers achter gebleven. De alcoholdampen rondom Bongers waren zo groot dat het paard in het weiland naast het veld door zijn hoeven ging. De tweede helft begon en zeker de eerste 15 minuten golfde het spel nog aardig op een neer. Hierna moest Davo achteruit en werden de voorwaartsen niet meer zo goed bereikt. Op wilskracht bleven mijn helden nog overeind totdat er op het middenveld dom balverlies geleden werd en Overwetering er in de omschakeling razendsnel uitkwam. Helaas, 1-0 voor de geel-groenen. De behaarde ruggen werden gerecht en Davo zocht weer nadrukkelijk het vijandige doel. De grensrechter van Overwetering besloot nog even een handje te helpen door 2 keer te vlaggen op het moment dat Van Dijk alleen op de keeper af kon gaan. Absoluut geen buitenspel maar deze randzaken waren mede bepalend voor het wedstrijdverloop. Nu werd er weer dom balverlies geleden op het middenveld en weer wist Overwetering raad met dit buitenkansje, 2-0 en over en uit. Het geloof was er nog bij de Davo-spelers maar na de 3-0 (na weer een hele mooie aanval) was de koek op. Overwetering rook bloed en nu werden de Davo-boys van het kastje naar de muur gestuurd. Einduitslag 5-0, wie had dat begin tweede helft voorspeld? Aangeslagen liep Davo tussen de hossende menigte door naar de warme kleedkamers.
De pluim van deze week gaat naar Martin de Groot, die ondanks de kou en het vroege tijdstip toch vanaf het begin de Davo-spelers aanmoedigde.
Volgende week hoeft Davo-3 niet te voetballen en kunnen de spelers overdenken waar het mis ging in de tweede helft!
Rood-gele groet,
Mike Snoei
Hoofdcoach Go Ahead Eagles
Zondag 09 maart : De Gazelle 3 - Davo 3    5-2

Door mijn gedwongen ontslag bij Go Ahead Eagles heb ik nu zeeën van ruimte. Ondanks de bedroevende resultaten van Davo-3 in het jaar 2008, besloot ik weer eens regen en wind te trotseren en af te reizen naar Deventer waar de wedstrijd tussen koploper De Gazelle tegen Davo op het programma stond. Het zit Davo-3 dit jaar niet mee en de spelers vallen door blessures met bosjes uit. Al weken is het Davo-3 management aan het puzzelen om toch nog met 11 voetballers aan een wedstrijd te kunnen beginnen. Deze wedstrijd misten we door blessures en andere oorzaken de volgende spelers: Menno Visscher, Stephan Hammink, Hans Bongers, Roy Moespot en Ami Tahapary. Gelukkig kregen we versterking van drie andere Davo-spelers, te weten Toon, Wesley en Roy v. T. Dit werd zeer gewaardeerd werd door de voltallige Davo-3 selectie en hierdoor kon Davo-3 eindelijk eens met een reservespeler aan een wedstrijd beginnen. Wat een weelde!!
De wedstrijd tegen de gemiddeld 20 jaar jongere tegenstanders begon en door de regen en de wind was het niet makkelijk. De eerste 20 minuten werd gelijke tred gehouden met de snelle, jonge knapen van De Gazelle. Toen gebeurde iets wat dit seizoen elke wedstrijd wel voorkomt, een hoge bal werd volledig verkeerd ingeschat door een Davo-verdediger (Mike Snoei zal geen naam noemen ;-)) en zo liep Davo-3 onverdiend achter de feiten aan. 1-0 achter maar nog niks aan de hand. Davo-3 begon pressie te spelen en De Gazelianen werden op eigen helft vastgezet. Binnen 5 minuten werd de 1-0 achterstand weggewerkt door een wel heel gelukkige goal van Michael van Dijk. Hij wilde de bal hoog inbrengen, de bal stuiterde 1 keer en alles en iedereen ging onder de bal door, 1-1. Hierna golfde het spel op en neer en kreeg De Gazelle wel heel makkelijk een penalty. Edwin Roelvink raakte één van de spitsen van De Gazelle heel licht en de leidsman wees gedecideerd naar de stip. Edwin Roelvink helemaal over de rooie (nee, niet Jonas Niehaus) met een gele kaart tot gevolg. De penalty werd verzilverd en zo gingen we de rust in met een 2-1 achterstand. Voor het eerst in weken werd er weer eens gestreden voor elke meter en stonden de neuzen in de juiste richting. In het begin van de tweede helft een naar moment. Verdedigers Ron Brussaard en Erik Willems wilden allebei een bal wegkoppen en knalden keihard met de hoofden tegen elkaar. Ron Brussaard werd het hardst geraakt en was compleet de weg kwijt. Hij vertelde dat hij eigenlijk altijd al Ajaxsupporter was, dat hij heimelijk verliefd is op Martin de Groot en dat de dark-room in Amsterdam te donker voor hem is. Ron moest eraf en zo maakte Roy van Tongeren zijn debuut in Davo-3. Nadat Davo al een tijd redelijk makkelijk stand hield, werd na een afgeslagen corner de 3-1 door De Gazelle gemaakt. Hierna viel al snel de 4-1 en toen was het weer over en uit. Marcel Kraan schreeuwde dat we ons niet af moesten laten slachten en zo probeerde Davo de schade beperkt te houden en weer aan aanvallen te denken wat resulteerde in een paar kleine kansen. Na de 5-1 (ja, de gifbeker moest weer leeg) scoorde Eddy Klement nog de 5-2 en zo werd ook de vierde wedstrijd in 2008 met ruime cijfers verloren. Positief was dat er weer een team stond en dat er eindelijk weer eens gewerkt werd voor elkaar. Als we volgende week zo spelen tegen Colmschate dan moeten er weer eens drie punten gehaald kunnen worden.
De pluim van deze week gaat naar Martin de Groot die ondanks zijn blessure en het hondenweer toch weer de blauw-rode brigade aan stond te moedigen!
Rood-gele groet,
Mike Snoei, oud-trainer Go Ahead Eagles
Zondag 27 april : Sp. Deventer 2 - Davo 3   3-0

Om het hoofd leeg te maken na de kater in Den Haag, besloot ik, Andries Ulderink - hoofdtrainer van Go Ahead Eagles, op zondagmorgen de jongens van Davo-3 te bekijken in hun wedstrijd tegen koploper Sportclub Deventer 2. Aangekomen op het knusse complex op de Zandweert, viel direct het gigantische leeftijdsverschil tussen de beide teams op. Waar de Davo-spelers met rolletjes Kukident, rollators en blinde-geleide-honden het veld betraden, moesten bij sommige SC Deventer-spelers de Pampers nog net niet verschoond worden. Afgelopen donderdagavond had Sportclub Deventer 2 hun concurrent De Gazelle 3 nog even met 9-1 van het veld gespeeld. Dat moest dus een hele, hele zware kluif voor de Davo-boys worden. Voor veel publiek en onder een heerlijk voorjaarszonnetje werd stipt om 11.00 uur afgetrapt. Al na een minuut of 10 begon het talrijke thuispubliek zich in de ogen te wrijven, met 9-1 winnen van De Gazelle en nu weinig te vertellen hebben tegen een geconcentreerd spelend Davo-3. De fighting spirit was terug bij de blauw-roden en er werd gestreden om elk grassprietje. Good old Menno Visscher verving in de goal zeer bekwaam Edwin Roelvink en verrichte een paar prima reddingen. De verdediging speelde zeer geconcentreerd, het middenveld speelde slim en geslepen en de aanvallers stoorden alsof de Champions League op het spel stond. Helaas, helaas, onze stoere viking Marcel Kraan moest al redelijk snel met een blessure naar de kant en zo had Davo-3 al redelijk snel in de wedstrijd geen wisselspelers meer. Zou Davo-3 kunnen stunten? Na 45 minuten besloot de goed leidende scheidsrechter dat het tijd was voor de rust. Nul-nul en de spelers van Sportclub Deventer begonnen zich hardop af te vragen of ze vandaag het kampioenschap niet zouden verspelen. Na de rust hetzelfde laken en pak. Sportclub Deventer viel aan en Davo bleef redelijk makkelijk op de been. Na een minuut of 60 begonnen de benen voor de Davo-boys zwaar te worden en bracht Sportclub Deventer nog een paar verse krachten in. Snel hierna viel voor Sportclub Deventer de bevrijdende 1-0 en het verzet was gebroken. Toen ook nog de 2-0 viel was het over en uit en werd het, nadat Davo met nog maar 10 man op het veld stond, nog 3-0. Davo nam de complimenten van de tegenstander in ontvangst en met toch een voldaan gevoel werden de kleedkamers opgezocht. De pluim van deze week gaat naar twee spelers, te weten Menno Visscher en Wesley Oosthof.
Later deze prachtige zondag bereikte ons het bericht dat Davo-1 zich heeft geplaatst voor de nacompetitie! Namens het hele Davo-3 team wensen wij de spelers en begeleiding van Davo-1 heel veel succes in de nacompetitie!

Rood-gele groet,
Andries Ulderink


Zondag 04 mei : Kon. UD 5 - Davo 3    2-5

Het leven is goed voor Andries Ulderink, hoofdtrainer van Go Ahead Eagles. Op een prachtige zondagmorgen reisde ik af naar Het Schootsveld waar het internationale gezelschap van Kon. U.D. het op mocht nemen tegen het sterrenensemble van Davo-3. Omdat later die middag het eerste elftal van Davo de eerste wedstrijd in de play-offs tegen AZC uit Zutphen moest spelen, werd er niet om 13.00 uur afgetrapt maar al om 12.00 uur. Hierdoor konden de Davo-boys het eerste elftal mentaal en vocaal steunen. Dat het einde van het seizoen nadert, bleek pijnlijk want van de spelersgroep van Davo-3 waren maar 6 (!!) spelers beschikbaar. Ik was verheugd te zien dat 7 andere Davo-spelers bij het derde mee wilden doen. Een woord van dank voor deze spelers is zeker op zijn plaats!! De wedstrijd, onder leiding van een wel hele jonge scheidsrechter, begon en al snel rolde de ene na de andere aanvalsgolf op het doel van Kon. U.D. Het was een kwestie van tijd totdat de eerste treffer genoteerd kon worden, 0-1 door een mooie goal van Numan. Davo probeerde snel de genadeklap uit te delen en meerdere kansen werden gemist. Na de eerste de beste counter stond de 1-1 op het scorebord. Zwaar tegen de verhouding in maar zo wreed kan voetbal zijn. Na een goede corner van Eddy "wie anders" Klement kopte Michael "Hans van Willegenburg" van Dijk de op dat moment meer dan verdiende 1-2 tegen de touwen. Hierna besloot de verder goed leidende scheidsrechter ten onrechte een penalty toe te kennen aan het meer lullende dan voetballende vreemdelingenlegioen van Kon. U.D. en zo stond het 2-2. Met in de eerste helft nog 1 minuut op de klok, perste Davo-3 er nog aanval uit en zo werd na een prachtige aanval de 2-3 gescoord. De doelpuntenmaker kon ik door de laagstaande zon helaas niet zien maar het zou Albert Matitaputy geweest kunnen zijn. In de tweede helft vond een opmerkelijke wissel binnen de Davo-gelederen plaats want Numan nam plaats onder de lat. Daar waar de UD-ers doorgingen met elkaar in het Spaans de huid vol te schelden, bleven de Davo-boys opmerkelijk rustig en werd op routine de tegenstander van zich af gehouden. Op de counter besliste Ron "Frank Masmeijer/Henk-Jan Smits" Brussaard de wedstrijd door beheerst de 2-4 te scoren. Vlak voor tijd nog een messcherpe counter en zo tekende Eddy "wie anders" Klement voor de 2-5 eindstand. Een goede prestatie voor het zwaar gehavende derde elftal. Na de wedstrijd besloot het merendeel direct af te reizen naar de Rielerenk waar de auto's tot aan het nieuwe ziekenhuis in de berm stonden. Na een heerlijke wedstrijd (ondanks een wel heel matige scheidsrechter) trok het eerste elftal met 3-2 aan het langste eind en zo werd een heerlijke voetbaldag afgesloten. Het gerstennat vloeide rijkelijk en moe maar voldoen gingen de spelers van Davo-3 terug naar vriendin, vrouw, maitresse of vriend. De pluim van deze week gaat naar Marco van Benthem die het toch voor elkaar kreeg om voldoende spelers te regelen. Volgende week de laatste wedstrijd thuis tegen Colmschate en dan zit het seizoen er weer op. Een seizoen dat ondanks de personele problemen goed was. Het bonte gezelschap van Davo-3 heeft een hoop plezier gehad en de heerlijke kleedkamerhumor zal vanaf volgende week een paar maanden gemist moeten gaan worden. Rest mij nog Menno "Ursul de Geer" Visscher te feliciteren met zijn verjaardag van gisteren.
Rood-gele/blauw-rode groet,
Andries Ulderink, hoofdtrainer Go Ahead Eagles
Maandag 12 mei : Davo 3 - Colmschate 5   2-1

Getooid in zwembroek, voorzien van zonnebril en zonnebrandcreme, trendy teenslippertjes en een koud flesje Extran, zo ging ik, Andries Ulderink - hoofdtrainer van het machtige Go Ahead Eagles - zondagmorgen naar dat gezellige Davo-complex waar Davo-3 het op moest nemen tegen het in de tweede seizoenshelft zeer sterk acterende SV Colmschate 5. Al meefluitend met de talrijke vogels die mooie liederen aan het tjilpen waren, mijmerde ik even over het afgelopen seizoen. Pieken en dalen, plezier en verdriet, schitterende aanvallen, tranentrekkende blunders in de verdediging, koplopers punten afsnoepen, het was nooit saai bij Davo-3. Vandaag alweer de laatste wedstrijd en een overwinning van de blauw-roden zou een mooie afsluiting van het seizoen zijn. Ik was weer verheugd te zien dat maar liefst 5 (!!) jeugdspelers zich spontaan aanmelden om met het Davo-Drie-Team mee te mogen spelen. Een ongekende weelde en al jaren niet meer voorgekomen, vier wisselspelers, wat een luxe. Onder leiding van Harry Bosch werd er om 12.15 uur afgetrapt met in de gelederen een nieuwe speler, Willem Slof die overkomt van AZC uit Zutphen. Al snel bleek dat het huidige elftal van Colmschate niet te vergelijken was met het elftal waartegen Davo-3 het in het begin van de competitie opnam. Maar liefst 6 spelers van Colmschate-3 waren overgekomen en Davo had het er knap lastig mee om deze jonge knapen te beteugelen. Na een minuut of 20 gaf de weer uitstekend leidende Harry Bosch een terechte strafschop aan Davo. De toegekende penalty werd zeer koel benut door Wesley "Sugar Lee Hooper" Oosthof en zo stond er 1-0 op het scorebord. Hierna golfde het spel over en weer en werden voor beide goals hachelijke momenten beleeft. Na een prima driehoekje wilde Michael "Hans van Willegenburg" van Dijk de bal terugspelen op Kevin Bosch (die zeer verdienstelijk keepte en door mij op de scoutingslijst van Go Ahead Eagles is gezet) maar waarschijnlijk had de zon al voor een zonnesteekje bij Van Dijk gezorgd. De bal werd totaal verkeerd geraakt en twee Colmschate-spelers liepen ongehinderd op Kevin af die kansloos was, 1-1. De Davo-spelers vonden het niet erg dat in overleg besloten was om twee keer een half uur te spelen. De hoofden van Wesley "Sugar Lee Hooper" Oosthof en Marcel "Marie" Kraan waren zo rood dat de gemiddelde Shioux-indiaan er van zou schrikken. In de tweede helft vonden oudjes als Albert "Ramona" Matitaputy, Erik "McCloud" Willems en Michael " Hans van Willegenburg" van Dijk dat zij van hun welverdiende rust mochten genieten om zo ook de jeugdspelers speeltijd te gunnen. Het kon vandaag alle kanten op maar vrouwe Fortuna was Davo vandaag gunstig gezind. Vlak voor tijd gaf Willem "het beest" Slof een prachtige assist op Marcel "Marie" Kraan en alleen voor de keeper bleef hij koel en liet zo de bevrijdende 2-1 aantekenen. Harry Bosch vond het welletjes en zo werd de competitie 2007/2008 goed afgesloten. Na afloop van deze slopende wedstrijd vloeide het bier rijkelijk aan tafel van de Davo-boys. Volgende week moeten de boys van Davo-3 nog één keer vol aan de bak tijdens de bardienst na afloop van de hopelijk door Davo-1 gewonnen wedstrijd tegen Warnsveldse Boys. Wij wensen ons eerste elftal heel veel succes en zullen jullie steunen in Warnsveld.
Tijdens de derde helft werd besloten dat Marcel "Marie" Kraan, Jonas "André van Duin" Niehaus en Michael "Hans van Willegenburg" van Dijk binnenkort de koppen bij elkaar steken om een leuke afsluiting van het seizoen te organiseren. Onder voorbehoud is er al een datum geprikt, te weten 28 juni as. Nadere info volgt!
Rest mij iedereen te bedanken voor het leuke seizoen en hopelijk tot snel weer ziens!
Andries Ulderink, hoofdtrainer Go Ahead Eagles